Կան որոշ իրավիճակներ, երբ գործատուն կամ մասնավոր կրթական հաստատությունը կարող է պահանջել, որ աշխատողը կամ ուսանողը պատկանի որոշակի կրոնի կամ համոզմունքի՝ կիսելով կազմակերպության գաղափարները։
Կան իրավիճակներ, երբ որոշակի աշխատանքի բնույթը պահանջում է, որ այն իրականացնի տվյալ գաղափաները կրող անձ։ Այդ դեպքում գործատուն կարող է ընտրել այդ գաղափարներին համապատասխան անձ։ Նույնը վերաբերում է մասնավոր կրթական հաստատություններին, որտեղ կրոնական կամ գաղափարական համոզմունքը կրթության բաղկացուցիչ մասն է և թույլ է տալիս ընդունել այդ համոզմունքին պատկանող ուսանողներ։
Այդ բացառիկ իրավիճակներում որոշակի գաղափարներ կրող անձին աշխատանքի վերցնելը կամ ընդունել կրթական հաստատություն խտրականություն չի համարվում։
Բավարար հիմքեր
Այս բացառությունն օգտագործելու համար գործատուն կամ մասնավոր կրթական հաստատությունը պետք է ցույց տա, որ տվյալ անձը իրոք պետք է կիսվի կազմակերպության գաղափարով կամ հիմնարար արժեքներով, որպեսզի կարողանա կատարել աշխատանքը կամ ստանալ կրթությունը տվյալ ուսումնական հաստատությունում։
Սա նշանակում է, որ նրանք պետք է հիմնավորեն, որ պահանջը կիրառվում է՝ կրոնի կամ համոզմունքի դոգմաներին կամ սկզբունքներին համապատասխանելու համար, կամ խուսափելու համար այնպիսի հակասություններից, որոնք մտնում են տվյալ կրոնի կամ համոզմունքի հետևորդների նշանակալի թվի համոզմունքների հետ։
Այդ հակասությունը պետք է լինի օբյեկտիվ։ Պարզապես նշել, որ կազմակերպությունում աշխատողները «չեն սիրում» այլ կրոնի կամ համոզմունքի մարդկանց, բավարար չէ։
Որոշակի կրոնական կամ գաղափարական պատկանելություն ունեցող անձ ընտրելու պատճառները պետք է մասնավոր և կոնկրետ լինեն այն պաշտոնի համար, որի համար դիմում են։
օրինակ Կաթոլիկ եկեղեցին կարող է պահանջել, որ նոր քահանան լինի կաթոլիկ, չամուսնացած տղամարդ։ Սակայն նույն հիմնավորումը չի կարող օգտագործվել՝ մաքրման աշխատանքների համար միայն տղամարդկանց ընդունելու նպատակով։
Կարդալ ավելին՝ զբաղվածության կամ կրթության ոլորտում խտրականության մասին, ինչպես նաև կրոնի կամ համոզմունքի հիմքով խտրականության վերաբերյալ։