Դատարանի կողմից բռնությունից ժամանակավոր պաշտպանության որոշումը նախատեսում է մի շարք պաշտպանական միջոցներ՝ տուժողի անվտանգությունն ապահովելու համար։
Դատարանը կարող է կիրառել բռնությունը կանխելու հետևյալ միջոցներից մեկը կամ մի քանիսը՝
- Պարտավորեցնել բռնարարին/պատասխանողին հեռանալ և արգելել վերադառնալ կամ ապրել նույն բնակարանում
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին գտնվել տուժողի բնակարանին դատարանի կողմից սահմանված տարածությունից ավելի մոտ
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին գտնվել այն վայրերում, որոնք նշված են դատարանի որոշման մեջ
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին այցելել տուժողին, հանդիպել նրա հետ կամ ունենալ ֆիզիկական կամ տեսողական կապ տուժողի/դիմողի հետ
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին ցանկացած միջոցով շփվել տուժողի/դիմողի հետ
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին այլ անձանց միջոցով կազմակերպել տուժողի/դիմողի հետ շփում կամ հանդիպում
- Արգելել բռնարարին/պատասխանողին օգտագործել տուժողի/դիմողի անձնական տվյալները
- Պարտավորեցնել ընտանեկան և կենցաղային բռնության բռնարարին համատեղ անչափահաս կամ չափահաս հաշմանդամ երեխաների, ինչպես նաև նրանց խնամքի ներքո գտնվող անձանց խնամքի ծախսերը կիսել ընտանեկան և կենցաղային բռնության տուժողի հետ
- Պարտավորեցնել ընտանեկան և կենցաղային բռնության բռնարարին անցնել վերականգնման ծրագիր
- Այլ արգելքներ և պարտավորություններ, որոնք նախատեսված են դատարանի որոշմամբ
Նմանապես, ինչպես բաժանման որոշման դեպքում, բռնությունից ժամանակավոր պաշտպանության դեպքում ևս տուժողի կյանքի, ֆիզիկական և հոգեբանական անձեռնմխելիության իրավունքների պաշտպանությունը գերակայում է բռնարարի գույքային իրավունքներին։ Հետևաբար, ընտանեկան բռնության բռնարարին կարող է պարտադրվել լքել և արգելվել վերադառնալ իր բնակարան, նույնիսկ եթե նա այդ գույքի սեփականատերն է կամ եթե այդ բնակարանը նրա հայտարարագրված հասցեն է։